เรื่อง ตะปู

posted on 18 May 2011 14:18 by narathipo in Thinking-Story directory Fiction, Knowledge, Idea
...........................................................................................................................................................
                            
                                              เรื่อง ตะปู

มีเด็กน้อยคนหนึ่งที่สีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา ๑ ถุง และบอกกับเขาว่า “ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคน ให้ตอกตะปู ๑ ตัว เข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน”

วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง ๓๗ ตัว และก็ค่อยๆลดจำนวนลงไปเรื่อยๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไปก็ลดจำนวนลง น้อยลง น้อยลง เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ


และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อ และบอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา


พ่อยิ้มและบอกกับลูกชายของเขาว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุกๆครั้งที่เขาสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน ๑ ตัวทุกครั้ง”


วันแล้ววันเล่า เด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆถอนตะปูออกทีละตัว จาก ๑ เป็น ๒ จาก ๒ เป็น ๓ จนในที่สุดตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อของเขาว่า
“ฉันทำได้ ในที่สุดฉันก็ทำจนสำเร็จ”


พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้านและบอกกับลูกว่า “ทำได้ดีมากลูกพ่อ และเจ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่า รั้วนั้นมันไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนกับที่เคยเป็น จำไว้นะลูก เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล เหมือนกับการเอามีดที่แหลมคม ไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำว่า “ขอโทษ” สักกี่หน ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ ฉันใดก็ฉันนั้น “กับเพื่อน” เพื่อนเปรียบเหมือนอัญมณีมีค่าที่หายาก เป็นคนที่ทำให้เรายิ้มเป็นคนที่คอยให้กำลังใจ และยินดีเมื่อเราพบกับความสำเร็จเป็นคนที่คอยปลอบใจเราเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราและจริงใจกับเราเสมอ แสดงให้เขาเห็น ว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน และระวังสิ่งที่เราทำไป ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการ
กระทำ และจงจำไว้เสมอว่า “คำขอโทษ” ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตาม แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือรอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้...ตลอดไป”


หวังว่านิทานเรื่องนี้คงช่วยให้พวกเรา อยู่ร่วมกัน ทำงานร่วมกันคบกัน ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อกันขึ้นเรื่อยๆตลอดไป


จาก Forward Mail


Comment

Comment:

Tweet

ความหมายดีเลย

แต่รอยตะปูจะหายไป ถ้าหาก ให้อภัย confused smile

#9 By anuwats19 on 2011-05-20 18:06

รอยแผลที่มิอาจลบเลือน..

^^ ได้แง่คิดมากมายเลยครับ..

ปล.อืม.. เพลงเพราะ หน้าพี่ตูนลอยมาเลย 555^^
เคยสร้างแผลให้คนอื่น และตัวเองก็มีแผลเยอะเหมือนกัน sad smile

แผลของตัวเองยังพอลืมความเจ็บปวดได้ แต่แผลคนอื่นนี่สิ ไม่รู้เขาจะเจ็บไปนานแค่ไหน

#7 By SimpsKwan on 2011-05-19 01:11

Hot! Hot!

เรื่องนี้อ่านทีไรก็ชอบค่ะbig smile

#6 By Pat on 2011-05-18 23:45

ขอบคุณค่ะ
big smile

#5 By nrintip(whitepingeon) on 2011-05-18 21:09

อันนี้เป็นเรื่องจากฟอร์เวิร์ดเมล์เรื่องนึงในหลายๆเรื่อง

ที่น้องจำได้แม่น..Hot!

#4 By ' I'm E29AZA ' on 2011-05-18 15:14

Hot! Hot!

ตะปู ทิ่มแทง

แล้วยังแนบสนิท ยากแก่การถอนถาง.

#3 By kae on 2011-05-18 15:04

ขอบพระคุณมากเลยคะ

สำหรับคอมม้น big smile

#2 By YiM-YiiM on 2011-05-18 14:45

Hot! big smile big smile

#1 By YiM-YiiM on 2011-05-18 14:31